“Ik heb mijn 18de verjaardag in het NKI-AVL gevierd”
De heer Zijlma, 22 jaar, werd vijf jaar geleden geconfronteerd met de diagnose zaadbalkanker. Hij had uitzaaiingen in hoofd, buik en longen.
Lichamelijk onderzoek
“Ik voelde me de hele tijd grieperig en had pijn in mijn hoofd. Mijn ene teelbal was wel groter dan normaal, maar ik bracht dat niet in verband met mijn grieperige gevoel. De huisarts dacht eerst dat ik een voorhoofdsholteontsteking had maar toen ik op een gegeven moment scheel ging zien (door uitzaaiing in mijn hoofd), ben ik doorgestuurd naar het ziekenhuis in Alkmaar. Bij een lichamelijk onderzoek zagen ze de vergrote teelbal en was de diagnose snel gesteld: zaadbalkanker met uitzaaiingen. Mijn peettante is werkzaam in de zorgsector en kende internist Ten Bokkel Huinink, die gespecialiseerd is op het gebied van zaadbalkanker. Zij heeft erop aangedrongen dat ik overgebracht kon worden naar het NKI-AVL.
Chemokuren
“In het Slotervaartziekenhuis werd de tumor in mijn hoofd weggehaald, evenals de teelbal waar zich de tumor in bevond. Vervolgens kreeg ik vier chemokuren. Ik zag er niet echt tegenop, want ik werd goed voorgelicht en alles was bespreekbaar. Misschien dat ik ook wel een beetje bevoordeeld werd, omdat ik nog zo jong was. Zo deden de verpleegkundigen heel makkelijk over de bezoektijden en kwamen ze ’s nachts bij me zitten als ik niet kon slapen. Ik heb hier mijn 18de verjaardag gevierd, toen werd heel de afdeling versierd.”
De student Nederlands vervolgt: “Na vier chemokuren bleek het aantal tumormarkers nog veel te hoog te zijn en daarom heb ik toen nog een aantal extra kuren gehad. Toen dat niet hielp, kreeg ik een hoge dosis therapie, een behandeling die nog in onderzoeksfase is. Na de eerste kuur was ik er in een keer vanaf. Alles bij elkaar heeft het zo’n driekwart jaar geduurd.”
Optimisme
“Ik heb nooit gedacht dat ik dood ging. Dat optimisme heb ik van mijn moeder denk ik. De controles vind ik soms nog wel spannend maar ik heb goed contact met mijn behandelend arts. Eerst vond ik hem wel gereserveerd overkomen, een hele wijze dokter. Maar hij vertelt over zijn boot en laat foto’s zien van zijn vakanties. Nu het goed met me gaat, ben ik vrijwilliger geworden bij het patiëntenvervoer van het NKI-AVL. Ik ben hier zo prettig behandeld en wilde graag wat terugdoen. Wel gek, om aan de andere kant van het bed te staan”, eindigt Zijlma.